Ξενοδοχεία
ANGELIKA PALLAS
Ρέβης Κων/νος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ***
Αγ.Αποστόλων 145 Ηγουμενίτσα
Tel.2665026100-26900
Fax 2665022105
www.angelikapallas.gr
e-mail hotel@angelikapallas.gr
ASTORIA
ΔάλλαςΓεώργιος
Κατηγορία ***
Αγ.Αποστόλων 147 Ηγουμενίτσα
Tel.2665022217-22704
Fax 2665022704
JOLLY HOTEL
Γιόγιακας Νικόλαος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ***
Εθν.Αντιστάσεως 14 Ηγουμενίτσα
Tel.2665023971
Fax 2665023007
Mob.6944343471
www.jolly.50megs.com
e-mail jollyigm@otenet.gr
EL GRECO
Xαντζάρας Ελευθέριος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ
Εθν.Αντιστάσεως 86 Ηγουμενίτσα
Tel.2665025070-25071-25072
Fax 2665025073
www.elgreco.gr
info@elgreco.gr
EΓΝΑΤΙΑ
Διαμάντη Ουρανία
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ *
Ελευθερίας 2 Ηγουμενίτσα
Tel.2665023455-23648-23633
Fax 2665023633
HOTEL OSCAR
Παρούση Παναγιώτα
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Αγ.Αποστόλων 149 Ηγουμενίτσα
Tel.2665023338-25705
Fax 2665023557
AKTAION
Γεώργιος Θεολόγου
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Αγ.Αποστόλων 17 Ηγουμενίτσα
Tel.2665022707-26035
Fax 2665022330
STAVRODROMI HOTEL
Γερασιμίδης Βασίλης
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ *
Σουλίου 16 Ηγουμενίτσα
Tel.2665022343-23683
Fax 2665028691
www.stavrodromihotel.gr
hotel@stavrodromihotel.gr
AΚΡΟΠΟΛΙΣ
Παρούσης Πέτρος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ *
Εθν. Αντιστάσεως 58α Ηγουμενίτσα
Tel.2665022342
Fax2665022342
SELEYKOS PALACE
Θωμάζος Σάββας
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ****
Νέα Σελέυκεια Θεσπρωτίας
Tel.2665027144-27157
Fax 2665023949
www.seleykos-palace.gr
satom@mailbox.gr
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Μπενεντέττα Πιτούλη
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ****
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093017-20 93416
Fax 2665093180
www.agiosnikolaos-hotel.com
hotel@agiosnikolaos-hotel.com
IONION
Πάνου Αναστασία
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093636
Fax 2665093366
www.hotelionio.gr
FYLAKAS HOTEL
Σωτηριάδης Ιωάννης
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093166-93345
Fax 2665093166
fylakas@otenet.gr
www.filakas.de
MEGA AMMOS
Xρήστος Καραγιαννίδης
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093447-93448
Fax 2665093305
www.hotel-megaammos.gr
sesi@otenet.gr
ORIANA
Kαραγιάννη Αναστασία
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093520-93521
Fax 2665093521
www.users.otenet.gr/~orianak
orianak@otenet.gr
ALBATROS HOTEL
Mπουζούκη Ελένη
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ***
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Τel.2665093464-93565
Fax 2665093312
www.hotelalbatros.gr
info@hotelalbatros.gr
PANORAMA BOTSARIS
Mπότσαρης Λάμπρος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093420-93421-22347
Fax 2665024985
www.panorama.botsaris-group.gr
RAPTIS
Pάπτης Κων/νος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093111-93122
Fax 2665093111
Mob.6973314110
rkonstantinos@hotmail.com
LONG SUMMER
Παππάς Ιωάννης
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ***
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093260-93261
Fax 2665093261
SYVOTA HOTEL
Mπόλωσης Θωμάς
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ****
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093265-93597
Fax 2665093415
www.hotelsivota.de
hosivota@otenet.gr
AKROPOLIS
Mπασιάκος Διονύσιος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ *
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093263
ΕΥΗ
Τσεκούρας Ευάγγελος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ *
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093307
Fax 2665093127
ΖΗΤΑ
Τσίγκρος Κλέαρχος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093495-93584
Fax 2665026887
HOTEL IONIO SEA
Boύλγαρης Βασίλειος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ****
Πέρδικα Θεσπρωτίας
Tel.2665091720-91134
Fax 2665091690
www.hotel-ionio-sea.gr
info@hotel-ionio-sea.gr
ARILLA BEACH
Φουσέκης Κων/νος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ
Πέρδικα Θεσπρωτίας
Tel.2665091001
Fax 2665091534
CORALLI
Παπαχρήστου Κων/νος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ****
Πέρδικα Θεσπρωτίας
Tel.2665091380
Fax 2665091380
Μob.6973254978
www.corallihotel.gr
corallihotel@otenet.gr
REGINA MARE HOTEL
Δημητρόπουλος Ιωάννης
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ****
Πέρδικα Θεσπρωτίας
Tel.2665097200/10/20-91562/3
Fax 2665091118
www.reginamare.gr
info@reginamare.gr
ELINA
Βούλγαρης Γεώργιος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Πέρδικα Θεσπρωτίας
Tel.2665091558-91559
Fax 2665091203
www.hotel-elina.gr
info@hotel-elina.gr
AXEΡΟΝΤΑΣ
Μπουρνάς Ηλίας
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Γλυκή Θεσπρωτίας
Tel.2666041464-41678
www.garidis.gr/acheron
KLEOPATRA
Διαμάντης Μιχάλης
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Γλυκή Θεσπρωτίας
Tel.2666049003
Fax 2666049002
Mob.6977547406
www.attika.de
NΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
Ντάφλος Παύλος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ **
Παραμυθιά Θεσπρωτίας
Tel.2666023000
Fax 2666023004
ntaf01@otenet.gr
EΛΕΑΤΑΝ
Λώλος Κων/νος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ***
Χρυσαυγή Παραμυθιά Θεσπρωτίας
Tel.2666023019-25050-25060
Fax 2666029187
www.geocities.com/eleatan
eleatan@platonet.gr
HOTEL ΕΙΡΗΝΗ
Τζίμα Δήμητρα
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ****
Γλυκή Αχέροντα
Tel : 26660 41934 - 41270 - 6974478752
Fax: 26660 41935
www.hoteleirini.gr
info@hoteleirini.gr
ΞΕΝΩΝΑΣ ΜΗΛΕΑΣ
Δημοτική Επιχείρηση
Ζμπήτας Δημήτριος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ
Μηλέα Φιλιάτες Θεσπρωτίας
Tel.2664042052
ΚΟΝΤΡΙΖΑ
Δ.Ε.Α.Φιλιατών
Σκέυης Δημήτριος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ
Φιλιάτες Θεσπρωτίας
Tel.2664022522
Fax.2664022667
ΛΙΑΣ
Ντάφλου Λίτσα
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ***
Λιας Φιλιάτες Θεσπρωτίας
Tel.2664041602
Fax.2664041602
SAVOY
Kάτσιος Κων/νος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β
Βορείου Ηπείρου 9 Ηγουμενίτσα
Tel.2665023961-23957
Fax 2665028841
VILLA MARIA
Φλωράτου Σπυριδούλα
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093047
Fax 2665093049
KΑΤΑΦΥΓΕΙΟ/RETREAT
ΓιαμένηςΒ
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093270
Fax 2665097517
PLATARIA BEACH
Σιούφης
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β
Πλαταριά Θεσπρωτίας
Tel.2665061336
Fax 2665071407
ΕΛΛΑΣ
Τζοβάρας Παναγιώτης
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ε
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093227
Fax 2665093294
ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
Ντούσιας
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Δ
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093281
Fax 2665093501
ΜOYΡΤΕΜΕΝΟ
Λουκάς Πάυλος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093314
Fax 2665093497
KARAVOSTASI
Λαχανίδης Αθανάσιος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β
Πέρδικα Θεσπρωτίας
Tel.2665091104-91569
Fax 26650991568
ΣΟΥΛΙ
Ντάνης Σωτήριος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ *
Παραμυθιά Θεσπρωτίας
Tel.2666022208
HELENA
Aρβανίτης Ευάγγελος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ
Σύβοτα Θεσπρωτίας
Tel.2665093525
Fax 2665097508
ΠΗΓΕΣ ΑΧΕΡΟΝΤΑ
Μάρκου Ηλίας
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ
Γλυκή Θεσπρωτίας
Tel.2666041900
Fax 2666041127
Τρίτη 16 Μαρτίου 2010
ΠΑΡΑΛΙΕΣ
Κόκκινος Βράχος
Ανήκει στον Δήμο Συβότων, συγκεκριμένα στο δημοτικό διαμέρισμα της Πλαταριάς. Απέχει 2,5 χιλιόμετρα από την Πλαταριά και βρίσκεται στον δρόμο προς Ηγουμενίτσα.
Προσφέρει:
Πόσα χιλιόμετρα από το κοντινότερο χωριό / κωμόπολη;
Μικρή, ήσυχη παραλία, χωρισμένη σε δύο μέρη, με άσπρα βότσαλα και γαλάζια καθάρια νερά. Περιβάλλεται από πράσινη βλάστηση και σε συνδυασμό με το γαλάζιο της θάλασσας αποτελεί μια όμορφη και γαλήνια εικόνα.
Μέγα Άμμος
Ανήκει στον Δήμο Συβότων. Βρίσκεται σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρων από το χωριό των Συβότων, στον δρόμο προς Πέρδικα.
Προσφέρει:
Πόσα χιλιόμετρα από το κοντινότερο χωριό / κωμόπολη;
Απάνεμη παραλία, με άσπρα βότσαλα και καθαρά γαλαζοπράσινα νερά. Τα χρώματα της θάλασσας σε συνδυασμό με το πράσινο της φύσης που περιβάλει την αμμουδιά διαμορφώνουν ένα υπέροχο τοπίο. Είναι οργανωμένη, διαθέτει ταβέρνα, καφέ και παρέχει την δυνατότητα θαλάσσιων σπορ.
http://www.thesprotia.gr/product_thumb.php?img=images/MegaAmmosSyvota.jpg&w=180&h=119
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
ΜΝΗΜΕΙΑ
Η Θεσπρωτία, μία περιοχή πλούσια σε φιλολογική παράδοση, έχει να επιδείξει έναν ανεξάντλητο πλούτο μνημείων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς: δεκάδες οχυρωμένους και ανοχύρωτους οικισμούς -μερικοί τόσο μεγάλοι σε έκταση και πληθυσμό την περίοδο της ακμής τους, που θα τους ζήλευε η σύγχρονη Θεσπρωτία κάστρα καθαρά στρατιωτικού χαρακτήρα, νεκροπόλεις καθώς και εκατοντάδες θέσεις με μεμονωμένα αρχαία μνημεία.
Βυζαντινά Μνημεία
Ο χριστιανισμός θεωρείται ότι διαδόθηκε στην Ήπειρο από τη Νικόπολη, όπου τον 1ο μ.Χ. αι. υπήρχε ήδη δραστήρια χριστιανική κοινότητα, της οποίας ως ιδρυτής αναφέρεται ο Απόστολος των Εθνών Παύλος, ο οποίος πιστεύεται ότι παρέμεινε στην πόλη ένα χειμώνα.
ΤΟΠΟΙ ΛΑΤΡΕΙΑΣ
Μοναστήρια και Εκκλησίες της Θεσπρωτίας
Η θρησκεία αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο και η έμφυτη τάση του ανθρώπου να λατρέψει το Θεό έχει το δικό της στίγμα στην παγκόσμια ιστορία. Στους Έλληνες, το φαινόμενο αυτό αποτελεί διαχρονικά μια κυρίαρχη πραγματικότητα, όπως αποδεικνύουν τα λαμπρά μνημεία τέχνης και πολιτισμού που δημιούργησε η ελληνική ευσέβεια για να αποδώσει την τιμή και τη λατρεία στο «θείον». Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ολόκληρη η ελληνική επικράτεια έχει να παρουσιάσει τεράστιο αριθμό τέτοιων μνημείων, τόσο της κλασσικής αρχαιότητας, όσο και της μετά Χριστό εποχής. Κυριαρχούν βέβαια τα χριστιανικά μνημεία, αφού η Ελλάδα είναι ο πρώτος ευρωπαϊκός χώρος που δέχτηκε το χριστιανισμό και τον διατήρησε μέχρι σήμερα με άπειρους και ηρωικούς αγώνες.
Περισσότερα>>
Ι.Μ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΓΗΡΟΜΕΡΙΟΥ
Ιδρύθηκε στις αρχές του 14ου αιώνα (1310-1320), από τον Όσιο Νείλο τον Εριχιώτη και ήταν ένα από τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα στην Ήπειρο. Χρημάτισε έδρα Πατριαρχικής Εξαρχίας και Επισκοπής με 12 χωριά της επαρχίας και την πόλη των Φιλιατών. Λειτούργησε Κρυφό Σχολειό και Ιερατική Σχολή. Το καθολικό, είναι ναός τετρακίονος σταυροειδής εγγεγραμμένος μετά τρούλου, κτισμένος τον 14ο αιώνα και ανακαινισμένος τον 16ο (1568). Κοσμείται με άριστες βυζαντινές τοιχογραφίες του 16ου και λαϊκότροπες του 17ου αιώνα. Το τέμπλο είναι κατασκευασμένο το 1824. Σώζονται αρκετά κειμήλια. Η Μονή δέχεται προσκυνητές καθημερινά από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου. Απέχει 8 χιλιόμετρα από τους Φιλιάτες, 23 χλμ. από την Ηγουμενίτσα και από τα Ιωάννινα 100 χλμ. περίπου μέσω της Εθνικής Οδού ή 82 χλμ. μέσω Κεραμίτσας.
Ι.Μ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΜΙΤΣΙΑΝΗΣ
Το αρχικό έτος ιδρύσεως της Μονής είναι άγνωστο. Ανακαινίστηκε στον 18ο αιώνα (1758-1773) από τον ιερομόναχο Παϊσιο επί των ερειπίων της προϋπάρχουσας Μονής η οποία καταστράφηκε, άγνωστο πώς και πότε και αφιερώθηκε στον Άγιο Γεώργιο. Υπήρξε πλούσια Μονή, με μεγάλη περιουσία και σπουδαία βιβλιοθήκη. Σήμερα σώζεται μόνο το Καθολικό που ανήκει στο ρυθμό των τετρακιονίων σταυροειδών μετά τρούλου και λειτουργεί ως ενοριακός ναός. Οι τοιχογραφίες και ο ξυλόγλυπτος διάκοσμος χρονολογούνται στην εποχή της ανακαινίσεως. Απέχει από τους Φιλιάτες 32 χλμ.
Ι.Μ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ
Από τη Μονή της Παναγίας Παραμυθιάς, πήρε πιθανώς το όνομά της η πόλη της Παραμυθιάς. Κτίστηκε στο β' μισό του 13ου αιώνος, νοτιοδυτικά της πόλεως και το Καθολικό της ανήκει στον τύπο του δίστηλου σταυροειδούς εγγεγραμμένου με νάρθηκα. Δεν διασώθηκαν πολλές πληροφορίες σχετικά με την ιστορική της πορεία. Κατά την παράδοση, σ' αυτή διαφυλάχτηκαν για λίγο διάστημα, τα λείψανα του Αγ. Σπυρίδωνος και της Αγ. Θεοδώρας, κατά τη διαδρομή τους από την Κων/πολη στην Κέρκυρα. Εκεί επίσης ετάφη το λείψανο του Αγ. Αναστασίου του εκ Παραμυθιάς. Από τα σωζόμενα κειμήλια αξιόλογος είναι ο χρυσοκέντητος Επιτάφιος του 1587, έργο του Μοναχού Αρσενίου.
ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΟΝΑΤΟΥ
Κτίσμα του 20ου αιώνα, δεσπόζει μεγαλοπρεπής στο κέντρο της Παραμυθιάς όπου διαφυλάσσεται τμήμα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Δονάτου, πολιούχου της Θεσπρωτίας. Εορτάζει στις 30 Απριλίου και στις 29 Σεπτεμβρίου.
Ι.Μ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ (ΠΟΥΝΤΑΣ)
Η εποχή της ιδρύσεώς της είναι άγνωστη. Βρίσκεται κτισμένη στους πρόποδες μικρού λόφου, κοντά στο Καναλάκι Πρέβεζας. Υπήρξε πλούσια Μονή με μεγάλη κτηματική περιουσία και προσφορά.
Ανέκαθεν γυναικεία, σήμερα βρίσκεται σε περίοδο ακμής.
Ριζικά ανακαινισμένη και με γυναικεία αδελφότητα, αποτελεί σημαντικό προσκύνημα, καθώς μέσα στο Καθολικό της σώζεται ο τάφος της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Παρασκευής.
Διαθέτει πολύ άνετη οδική πρόσβαση και δέχεται προσκυνητές, εκτός των μεσημβρινών ωρών, καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Ι.Μ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ
Βρίσκεται κοντά στο χωριό Κυψέλη του νομού Πρέβεζας. Ιδρύθηκε κατά τον 12ο αιώνα και αποτελεί σημαντικό βυζαντινό μνημείο της περιοχής, με θαυμάσια αρχιτεκτονική και πλούσια κεραμική διακόσμηση. Η πρόσβαση γίνεται μέσω χωματόδρομου από την Κυψέλη.
Ι.Μ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΕΡΔΙΚΑΣ
Βρίσκεται σε ειδυλλιακή τοποθεσία, κοντά στο χωριό Πέρδικα. Κτίσμα πιθανώς του 19ου αιώνα. Επισκέψιμο όλο το χρόνο. Εορτάζει στις 2 Μαΐου.
Ι.Μ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟΛΙΘΑΡΙΟΥ
Το Μετέωρο της Ηπείρου, βρίσκεται στο χωριό Κοκκινολιθάρι του Δήμου Φιλιατών, στον δρόμο που ενώνει τους Φιλιάτες με τα Ιωάννινα, μέσω Κεραμίτσας και Βροσύνας και αποτελεί ένα από τα πλέον γραφικά αξιοθέατα και από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά προσκυνήματα του Θεσπρωτικού χώρου. Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων και καλύπτεται με ένα μεγάλο πλήθος θρύλων και παραδόσεων. Είναι Μετόχι, δηλαδή ανήκει στην Μονή Γιρομερίου, τουλάχιστον από το 1667. Πανηγυρίζει στις 11 Νοεμβρίου και είναι επισκέψιμο όλο το χρόνο.
Ι.Μ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΡΑΓΙΟΥ
Είναι κτισμένη στα αριστερά του δρόμου της Ηγουμενίτσας προς Σαγιάδα, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και ιδρύθηκε πιθανώς τον 12ο ή 13ο αιώνα, χωρίς αυτό να είναι απόλυτα εξακριβωμένο. Λόγω της θέσης της λεηλατήθηκε πολλές φορές. Ανακαινίσθηκε το 1865 από τον ηγούμενο Ναθαναήλ. Σήμερα σώζεται το Καθολικό ιδιαίτερου αρχιτεκτονικού τύπου, με πρόναο, τρούλο και χώρους στον κυρίως ναό, κατάγραφο από τοιχογραφίες, δυστυχώς ημικατεστραμμένες.
Από το 1989 εγκαταστάθηκε μικρή μοναστική αδελφότητα και είναι επισκέψιμο σε όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Η Θεσπρωτία, μία περιοχή πλούσια σε φιλολογική παράδοση, έχει να επιδείξει έναν ανεξάντλητο πλούτο μνημείων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς: δεκάδες οχυρωμένους και ανοχύρωτους οικισμούς -μερικοί τόσο μεγάλοι σε έκταση και πληθυσμό την περίοδο της ακμής τους, που θα τους ζήλευε η σύγχρονη Θεσπρωτία κάστρα καθαρά στρατιωτικού χαρακτήρα, νεκροπόλεις καθώς και εκατοντάδες θέσεις με μεμονωμένα αρχαία μνημεία.
Βυζαντινά Μνημεία
Ο χριστιανισμός θεωρείται ότι διαδόθηκε στην Ήπειρο από τη Νικόπολη, όπου τον 1ο μ.Χ. αι. υπήρχε ήδη δραστήρια χριστιανική κοινότητα, της οποίας ως ιδρυτής αναφέρεται ο Απόστολος των Εθνών Παύλος, ο οποίος πιστεύεται ότι παρέμεινε στην πόλη ένα χειμώνα.
ΤΟΠΟΙ ΛΑΤΡΕΙΑΣ
Μοναστήρια και Εκκλησίες της Θεσπρωτίας
Η θρησκεία αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο και η έμφυτη τάση του ανθρώπου να λατρέψει το Θεό έχει το δικό της στίγμα στην παγκόσμια ιστορία. Στους Έλληνες, το φαινόμενο αυτό αποτελεί διαχρονικά μια κυρίαρχη πραγματικότητα, όπως αποδεικνύουν τα λαμπρά μνημεία τέχνης και πολιτισμού που δημιούργησε η ελληνική ευσέβεια για να αποδώσει την τιμή και τη λατρεία στο «θείον». Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ολόκληρη η ελληνική επικράτεια έχει να παρουσιάσει τεράστιο αριθμό τέτοιων μνημείων, τόσο της κλασσικής αρχαιότητας, όσο και της μετά Χριστό εποχής. Κυριαρχούν βέβαια τα χριστιανικά μνημεία, αφού η Ελλάδα είναι ο πρώτος ευρωπαϊκός χώρος που δέχτηκε το χριστιανισμό και τον διατήρησε μέχρι σήμερα με άπειρους και ηρωικούς αγώνες.
Περισσότερα>>
Ι.Μ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΓΗΡΟΜΕΡΙΟΥ
Ιδρύθηκε στις αρχές του 14ου αιώνα (1310-1320), από τον Όσιο Νείλο τον Εριχιώτη και ήταν ένα από τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα στην Ήπειρο. Χρημάτισε έδρα Πατριαρχικής Εξαρχίας και Επισκοπής με 12 χωριά της επαρχίας και την πόλη των Φιλιατών. Λειτούργησε Κρυφό Σχολειό και Ιερατική Σχολή. Το καθολικό, είναι ναός τετρακίονος σταυροειδής εγγεγραμμένος μετά τρούλου, κτισμένος τον 14ο αιώνα και ανακαινισμένος τον 16ο (1568). Κοσμείται με άριστες βυζαντινές τοιχογραφίες του 16ου και λαϊκότροπες του 17ου αιώνα. Το τέμπλο είναι κατασκευασμένο το 1824. Σώζονται αρκετά κειμήλια. Η Μονή δέχεται προσκυνητές καθημερινά από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου. Απέχει 8 χιλιόμετρα από τους Φιλιάτες, 23 χλμ. από την Ηγουμενίτσα και από τα Ιωάννινα 100 χλμ. περίπου μέσω της Εθνικής Οδού ή 82 χλμ. μέσω Κεραμίτσας.
Ι.Μ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΜΙΤΣΙΑΝΗΣ
Το αρχικό έτος ιδρύσεως της Μονής είναι άγνωστο. Ανακαινίστηκε στον 18ο αιώνα (1758-1773) από τον ιερομόναχο Παϊσιο επί των ερειπίων της προϋπάρχουσας Μονής η οποία καταστράφηκε, άγνωστο πώς και πότε και αφιερώθηκε στον Άγιο Γεώργιο. Υπήρξε πλούσια Μονή, με μεγάλη περιουσία και σπουδαία βιβλιοθήκη. Σήμερα σώζεται μόνο το Καθολικό που ανήκει στο ρυθμό των τετρακιονίων σταυροειδών μετά τρούλου και λειτουργεί ως ενοριακός ναός. Οι τοιχογραφίες και ο ξυλόγλυπτος διάκοσμος χρονολογούνται στην εποχή της ανακαινίσεως. Απέχει από τους Φιλιάτες 32 χλμ.
Ι.Μ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ
Από τη Μονή της Παναγίας Παραμυθιάς, πήρε πιθανώς το όνομά της η πόλη της Παραμυθιάς. Κτίστηκε στο β' μισό του 13ου αιώνος, νοτιοδυτικά της πόλεως και το Καθολικό της ανήκει στον τύπο του δίστηλου σταυροειδούς εγγεγραμμένου με νάρθηκα. Δεν διασώθηκαν πολλές πληροφορίες σχετικά με την ιστορική της πορεία. Κατά την παράδοση, σ' αυτή διαφυλάχτηκαν για λίγο διάστημα, τα λείψανα του Αγ. Σπυρίδωνος και της Αγ. Θεοδώρας, κατά τη διαδρομή τους από την Κων/πολη στην Κέρκυρα. Εκεί επίσης ετάφη το λείψανο του Αγ. Αναστασίου του εκ Παραμυθιάς. Από τα σωζόμενα κειμήλια αξιόλογος είναι ο χρυσοκέντητος Επιτάφιος του 1587, έργο του Μοναχού Αρσενίου.
ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΟΝΑΤΟΥ
Κτίσμα του 20ου αιώνα, δεσπόζει μεγαλοπρεπής στο κέντρο της Παραμυθιάς όπου διαφυλάσσεται τμήμα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Δονάτου, πολιούχου της Θεσπρωτίας. Εορτάζει στις 30 Απριλίου και στις 29 Σεπτεμβρίου.
Ι.Μ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ (ΠΟΥΝΤΑΣ)
Η εποχή της ιδρύσεώς της είναι άγνωστη. Βρίσκεται κτισμένη στους πρόποδες μικρού λόφου, κοντά στο Καναλάκι Πρέβεζας. Υπήρξε πλούσια Μονή με μεγάλη κτηματική περιουσία και προσφορά.
Ανέκαθεν γυναικεία, σήμερα βρίσκεται σε περίοδο ακμής.
Ριζικά ανακαινισμένη και με γυναικεία αδελφότητα, αποτελεί σημαντικό προσκύνημα, καθώς μέσα στο Καθολικό της σώζεται ο τάφος της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Παρασκευής.
Διαθέτει πολύ άνετη οδική πρόσβαση και δέχεται προσκυνητές, εκτός των μεσημβρινών ωρών, καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Ι.Μ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ
Βρίσκεται κοντά στο χωριό Κυψέλη του νομού Πρέβεζας. Ιδρύθηκε κατά τον 12ο αιώνα και αποτελεί σημαντικό βυζαντινό μνημείο της περιοχής, με θαυμάσια αρχιτεκτονική και πλούσια κεραμική διακόσμηση. Η πρόσβαση γίνεται μέσω χωματόδρομου από την Κυψέλη.
Ι.Μ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΕΡΔΙΚΑΣ
Βρίσκεται σε ειδυλλιακή τοποθεσία, κοντά στο χωριό Πέρδικα. Κτίσμα πιθανώς του 19ου αιώνα. Επισκέψιμο όλο το χρόνο. Εορτάζει στις 2 Μαΐου.
Ι.Μ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟΛΙΘΑΡΙΟΥ
Το Μετέωρο της Ηπείρου, βρίσκεται στο χωριό Κοκκινολιθάρι του Δήμου Φιλιατών, στον δρόμο που ενώνει τους Φιλιάτες με τα Ιωάννινα, μέσω Κεραμίτσας και Βροσύνας και αποτελεί ένα από τα πλέον γραφικά αξιοθέατα και από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά προσκυνήματα του Θεσπρωτικού χώρου. Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων και καλύπτεται με ένα μεγάλο πλήθος θρύλων και παραδόσεων. Είναι Μετόχι, δηλαδή ανήκει στην Μονή Γιρομερίου, τουλάχιστον από το 1667. Πανηγυρίζει στις 11 Νοεμβρίου και είναι επισκέψιμο όλο το χρόνο.
Ι.Μ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΡΑΓΙΟΥ
Είναι κτισμένη στα αριστερά του δρόμου της Ηγουμενίτσας προς Σαγιάδα, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και ιδρύθηκε πιθανώς τον 12ο ή 13ο αιώνα, χωρίς αυτό να είναι απόλυτα εξακριβωμένο. Λόγω της θέσης της λεηλατήθηκε πολλές φορές. Ανακαινίσθηκε το 1865 από τον ηγούμενο Ναθαναήλ. Σήμερα σώζεται το Καθολικό ιδιαίτερου αρχιτεκτονικού τύπου, με πρόναο, τρούλο και χώρους στον κυρίως ναό, κατάγραφο από τοιχογραφίες, δυστυχώς ημικατεστραμμένες.
Από το 1989 εγκαταστάθηκε μικρή μοναστική αδελφότητα και είναι επισκέψιμο σε όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Διαδρομες για φυσιολατρες
ΔΕΛΤΑ ΚΑΛΑΜΑ
Ο ποταμός Καλαμάς δημιούργησε στο σημείο των εκβολών του στο Ιόνιο, στη διάρκεια της μακραίωνη ς πορείας μέσα από τη Θεσπρωτία, το δέλτα, που ορίζεται περίπου από το τρίγωνο Ηγουμενίτσα - Ράγιο - Σαγιάδα. Τα σημερινά βουνά και οι λόφοι που βρίσκονται στην πεδιάδα κάποτε ήταν νησιά, σιγά-σιγά όμως με τις προσχώσεις του ποταμού η περιοχή μεταβλήθηκε σε βάλτο. Στη δεκαετία του 1960, με τα μεγάλα αποστραγγιστικά έργα και κυρίως με την αλλαγή της κοίτης του ποταμού, δημιουργήθηκε η σημερινή πεδιάδα. Σήμερα ο Καλαμάς εκβάλει βόρεια του βουνού της Σκουπίτσας (Μαυρονόρος) και νότια του λόφου της Μαστιλίτσας (Μασκελινίτσας). Στο σημείο αυτό το ρεύμα του ποταμού έχει δημιουργήσει με τις προσχώσεις του ένα νέο δέλτα, το οποίο επεκτείνεται με γρήγορο ρυθμό. Μπορεί κανείς να το επισκεφτεί, πηγαίνοντας από την Ηγουμενίτσα προς τη Σαγιάδα, στρίβοντας αριστερά στο χωματόδρομο στο χωριό Ράγιο, πριν από το φράγμα. Μετά την υπερυψωμένη γέφυρα του Καλαμά στα αριστερά και στρίβοντας αριστερά προχωράει κανείς μέχρι το τέλος του χωματόδρομου. Συνεχίζει με τα πόδια, ώσπου να φτάσει στο σημείο που το ποτάμι εκβάλλει στη θάλασσα.
Οι κοίτες του ποταμού είναι γεμάτες από πλατάνια που παραχωρούν τη θέση τους στα αρμυρίκια. Κοπάδια με άγρια άλογα είναι η ευχάριστη έκπληξη που επιφυλάσσει στον επισκέπτη το δέλτα του Καλαμά.
Για να επισκεφτεί κανείς τα νησάκια μέσα στο δέλτα και να παρατηρήσει τα χιλιάδες πουλιά που φωλιάζουν στον υγρότοπο, θα πρέπει να πάει με καΐκι από τη γειτονική Σαγιάδα. Μπορεί κανείς να πλεύσει στο ποτάμι ως την τελευταία γέφυρα μέσα σε μία διαδρομή μαγευτική!
ΦΑΡΑΓΓΙ ΑΧΕΡΟΝΤΑ
Ξεκινώντας από τη Γλυκή μπορούμε να πορευτούμε στο ποτάμι των θρύλων, στο φαράγγι και στις πηγές του Αχέροντα. Ο χωματόδρομος που ξεκινάει μέσα από τη Γλυκή, οδηγεί κατά μήκος του ποταμού μέσα σε ένα δάσος από πλατάνια. Εγκαταλείποντας στο σημείο αυτό το αυτοκίνητο μπορεί κανείς να συνεχίσει με τα πόδια στο μονοπάτι μέχρι τις πηγές του ποταμού.
Συνεχίζοντας την πορεία μέσα στο δροσερό ποτάμι μπαίνουμε στο κυρίως φαράγγι, βαδίζοντας κόντρα στο ρεύμα. Στη συμβολή του Αχέροντα με το ρέμα "Ντάλα", που κατεβαίνει από το Σούλι, υπάρχει πέτρινη γέφυρα και δεξιά η περίφημη "Σκάλα της Τζαβέλαινας", το παλιό μονοπάτι των Σουλιωτών. Από το γεφύρι μπορεί κανείς να συνεχίσει ως τις πηγές του Ντάλα ρέμα, στον παλιό νερόμυλο, ή να πάρει το δρόμο που οδηγεί στα Σερτζιανά των Ιωαννίνων. Λέγεται ότι εδώ ο ποταμός περνούσε μέσα από ένα τεράστιο "θεογέφυρο" δίνοντας έτσι την εικόνα της "πύλης του Άδη". Αργότερα η οροφή κατέρρευσε κι απόμειναν μόνο οι κάθετοι βράχοι που σμίγουν σχεδόν μεταξύ τους, κόβοντας την ανάσα, σ' όποιον περάσει ανάμεσά τους. Όσοι φτάσουν ως εδώ, θα έχουν γευτεί πλήρως την πεμπτουσία των θρύλων!
ΤΟ ΚΑΛΝΤΕΡΙΜΙ ΤΟΥ ΛΑΓΓΑΡΗ
Ανηφορίζοντας από τη Δάφνη (γνωστή σαν "Τζούμα") το δρόμο που οδηγεί στο Κοκκινολιθάρι, στον επαρχιακό δρόμο Φιλιατών - Κεραμίτσας, συναντάει κανείς στα δεξιά του το παλιό λιθόστρωτο καλντερίμι. Κατασκευάστηκε για να συνδέσει τα Γιάννενα με το λιμάνι της Σαγιάδας. Το λιθόστρωτο ελίσσεται στις απότομες πλαγιές του όρους Λάγγαρη, πάνω από το ρέμα της Ποταμιάς.
Σε πολλά σημεία του το καλντερίμι είναι άριστα διατηρημένο, ενώ οι αναλημματικοί τοίχοι που το προστατεύουν από τους γκρεμούς και τις "σάρες" είναι εντυπωσιακοί, φτάνοντας ως και τέσσερα μέτρα ύψος. Η θέα από το μονοπάτι μέσα στη χαράδρα είναι φανταστική, με το ρέμα κάτω στο βάθος και τα πανύψηλα βράχια του Λάγγαρη από πάνω. Η πορεία - ένας ευχάριστος ορειβατικός περίπατος - δεν ξεπερνά τις δύο ώρες.
Ο ποταμός Καλαμάς δημιούργησε στο σημείο των εκβολών του στο Ιόνιο, στη διάρκεια της μακραίωνη ς πορείας μέσα από τη Θεσπρωτία, το δέλτα, που ορίζεται περίπου από το τρίγωνο Ηγουμενίτσα - Ράγιο - Σαγιάδα. Τα σημερινά βουνά και οι λόφοι που βρίσκονται στην πεδιάδα κάποτε ήταν νησιά, σιγά-σιγά όμως με τις προσχώσεις του ποταμού η περιοχή μεταβλήθηκε σε βάλτο. Στη δεκαετία του 1960, με τα μεγάλα αποστραγγιστικά έργα και κυρίως με την αλλαγή της κοίτης του ποταμού, δημιουργήθηκε η σημερινή πεδιάδα. Σήμερα ο Καλαμάς εκβάλει βόρεια του βουνού της Σκουπίτσας (Μαυρονόρος) και νότια του λόφου της Μαστιλίτσας (Μασκελινίτσας). Στο σημείο αυτό το ρεύμα του ποταμού έχει δημιουργήσει με τις προσχώσεις του ένα νέο δέλτα, το οποίο επεκτείνεται με γρήγορο ρυθμό. Μπορεί κανείς να το επισκεφτεί, πηγαίνοντας από την Ηγουμενίτσα προς τη Σαγιάδα, στρίβοντας αριστερά στο χωματόδρομο στο χωριό Ράγιο, πριν από το φράγμα. Μετά την υπερυψωμένη γέφυρα του Καλαμά στα αριστερά και στρίβοντας αριστερά προχωράει κανείς μέχρι το τέλος του χωματόδρομου. Συνεχίζει με τα πόδια, ώσπου να φτάσει στο σημείο που το ποτάμι εκβάλλει στη θάλασσα.
Οι κοίτες του ποταμού είναι γεμάτες από πλατάνια που παραχωρούν τη θέση τους στα αρμυρίκια. Κοπάδια με άγρια άλογα είναι η ευχάριστη έκπληξη που επιφυλάσσει στον επισκέπτη το δέλτα του Καλαμά.
Για να επισκεφτεί κανείς τα νησάκια μέσα στο δέλτα και να παρατηρήσει τα χιλιάδες πουλιά που φωλιάζουν στον υγρότοπο, θα πρέπει να πάει με καΐκι από τη γειτονική Σαγιάδα. Μπορεί κανείς να πλεύσει στο ποτάμι ως την τελευταία γέφυρα μέσα σε μία διαδρομή μαγευτική!
ΦΑΡΑΓΓΙ ΑΧΕΡΟΝΤΑ
Ξεκινώντας από τη Γλυκή μπορούμε να πορευτούμε στο ποτάμι των θρύλων, στο φαράγγι και στις πηγές του Αχέροντα. Ο χωματόδρομος που ξεκινάει μέσα από τη Γλυκή, οδηγεί κατά μήκος του ποταμού μέσα σε ένα δάσος από πλατάνια. Εγκαταλείποντας στο σημείο αυτό το αυτοκίνητο μπορεί κανείς να συνεχίσει με τα πόδια στο μονοπάτι μέχρι τις πηγές του ποταμού.
Συνεχίζοντας την πορεία μέσα στο δροσερό ποτάμι μπαίνουμε στο κυρίως φαράγγι, βαδίζοντας κόντρα στο ρεύμα. Στη συμβολή του Αχέροντα με το ρέμα "Ντάλα", που κατεβαίνει από το Σούλι, υπάρχει πέτρινη γέφυρα και δεξιά η περίφημη "Σκάλα της Τζαβέλαινας", το παλιό μονοπάτι των Σουλιωτών. Από το γεφύρι μπορεί κανείς να συνεχίσει ως τις πηγές του Ντάλα ρέμα, στον παλιό νερόμυλο, ή να πάρει το δρόμο που οδηγεί στα Σερτζιανά των Ιωαννίνων. Λέγεται ότι εδώ ο ποταμός περνούσε μέσα από ένα τεράστιο "θεογέφυρο" δίνοντας έτσι την εικόνα της "πύλης του Άδη". Αργότερα η οροφή κατέρρευσε κι απόμειναν μόνο οι κάθετοι βράχοι που σμίγουν σχεδόν μεταξύ τους, κόβοντας την ανάσα, σ' όποιον περάσει ανάμεσά τους. Όσοι φτάσουν ως εδώ, θα έχουν γευτεί πλήρως την πεμπτουσία των θρύλων!
ΤΟ ΚΑΛΝΤΕΡΙΜΙ ΤΟΥ ΛΑΓΓΑΡΗ
Ανηφορίζοντας από τη Δάφνη (γνωστή σαν "Τζούμα") το δρόμο που οδηγεί στο Κοκκινολιθάρι, στον επαρχιακό δρόμο Φιλιατών - Κεραμίτσας, συναντάει κανείς στα δεξιά του το παλιό λιθόστρωτο καλντερίμι. Κατασκευάστηκε για να συνδέσει τα Γιάννενα με το λιμάνι της Σαγιάδας. Το λιθόστρωτο ελίσσεται στις απότομες πλαγιές του όρους Λάγγαρη, πάνω από το ρέμα της Ποταμιάς.
Σε πολλά σημεία του το καλντερίμι είναι άριστα διατηρημένο, ενώ οι αναλημματικοί τοίχοι που το προστατεύουν από τους γκρεμούς και τις "σάρες" είναι εντυπωσιακοί, φτάνοντας ως και τέσσερα μέτρα ύψος. Η θέα από το μονοπάτι μέσα στη χαράδρα είναι φανταστική, με το ρέμα κάτω στο βάθος και τα πανύψηλα βράχια του Λάγγαρη από πάνω. Η πορεία - ένας ευχάριστος ορειβατικός περίπατος - δεν ξεπερνά τις δύο ώρες.
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
Αρχαια Γιτανη
Γιτάνη
Οικισμός ελληνιστικών χρόνων που υπήρξε έδρα του κοινού των Θεσπρωτών και ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα και των Ηπειρωτών. Βρίσκεται βορείως του Καλαμά, τον οποίο ήλεγχε όπως και ολόκληρη την περιοχή.
Η ανασκαφή άρχισε το 1985 και συνεχίζεται καθ' έτος ως συστηματική ανασκαφή από την κ. Κ. Πρέκα - Αλεξανδρή.
Μέχρι σήμερα έχουν ανασκαφεί:
Το κτήριο Α, ελληνιστικό οικοδόμημα με εσωτερικό αίθριο, περιμετρικό διάδρομο και διαμερίσματα με ψηφιδωτά δάπεδα. Μέσα στο κτήριο αποκαλύφθηκαν 3.000 πήλινα σφραγίσματα.
Ο μικρός ναός.
Το κτήριο Β, που πιθανώς έχει χρησιμοποιηθεί και ως νομισματοκοπείο.
Το κτήριο Γ, η στοά και η αγορά.
Ποταμός Καλαμάς
Τα νερά του ποταμού Καλαμά έδιναν και δίνουν ζωή σε πόλεις και χωριά δίπλα στο πέρασμά του.
Γκρεμισμένα μονότοξα, πολύτοξα γεφύρια, ίχνη πόλεων και ακροπόλεων μαρτυρούν ένα σφιχτό οικιστικό πλέγμα μέσα στους αιώνες. Γιτάνη, Φανωτή, Οσδίνα.
Στα ηπειρωτικά βουνά οι πηγές του.
Στο κατέβασμά του, ανάμεσα στα χωριά Βροσύνα και Πέντε Εκκλησιές το ποτάμι τρυπά τους βράχους και αυτοί ορθώνονται πάνω του σε ένα επιβλητικό φαράγγι για να αγκαλιάσουν προστατευτικά τα σπάνια είδη πουλιών και λουλουδιών που ζούν στις όχθες του…
Ορμητικός στην αρχή o Καλαμάς, ήρεμος πρίν συναντήσει τη θάλασσα, δημιουργεί στο σημείο των εκβολών του στο Ιόνιο, το δέλτα του ποταμού.
Εκεί, ανάμεσα στην Σαγιάδα, το Ράγιο και την Ηγουμενίτσα, βρίσκετε ένας από τους σημαντικότερους υγροβιότοπους της Ελλάδας.
Σπάνιας ομορφιάς και πλούτου σε χλωρίδα και πανίδα είναι επίσης το Έλος Καλοδικίου, γνωστότερο στους Θεσπρωτούς ως λίμνη με τα νούφαρα.
Η ιστορια της Ηγουμενιτσας
Η Ηγουμενίτσα κατά την αρχαιότητα
Η παρουσία ανθρώπου στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Ηγουμενίτσας εντοπίζεται στην Παλαιολιθική περίοδο (250.000-9000 π.χ.) σε υπαίθριες θέσεις με λίθινα εργαλεία που έχουν βρεθεί στην πεδιάδα του Κάτω Καλαμά. Νεολιθικά ευρήματα (9000-2800 π.χ.) έχουν εντοπισθεί στη σπηλιά της Σίδερης. Οι ανασκαφές στο λόφο Ραγίου (Πύργος) έδειξαν ότι η περιοχή κατοικήθηκε ήδη από την 2η π.χ. χιλιετία.
Κατά την εποχή του χαλκού η Ήπειρος αποτέλεσε την κοιτίδα των περισσότερων ελληνικών φύλων. Η περιοχή μελέτης ανήκε στο φύλο των Θεσπρωτών. Ο Όμηρος αναφέρει τη μετάβαση του Οδυσσέα στη Θεσπρωτία, ο οποίος φιλοξενήθηκε από τον βασιλιά Φείδωνα και πήγε στο μαντείο της Δωδώνης να πάρει χρησμό. Κατά την παράδοση το νησάκι Πρασούδι στον κόλπο της Ηγουμενίτσας ήταν ο βράχος που έριξε ο Κύκλωπας Πολύφημος στον Οδυσσέα.
Κατά τους ιστορικούς χρόνους οι Κερκυραίοι δημιούργησαν αποικίες στην Τορώνη (Λυγιά Ηγουμενίτσας) και τον Βουθρωτό, από όπου έκαναν επιδρομές στην ενδοχώρα και άρπαζαν δούλους. Επίσης προμηθευόταν, όπως και οι νοτιοελληνικές πόλεις, γαλακτοκομικά προϊόντα, δέρματα, μαλλί και ξυλεία. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο οι Θεσπρωτοί και οι άλλοι Ηπειρώτες συμμάχησαν με τους Πελοποννήσιους κατά των Αθηναίων και των Κερκυραίων. Το 433 π.χ. έγινε η περίφημη ναυμαχία των Συβότων μεταξύ Κορινθίων και Κερκυραίων, κατά την οποία και οι δύο αντιμαχόμενοι θεώρησαν ότι νίκησαν και έστησαν τρόπαιο. Κατά νεότερη έρευνα, τα Σύβοτα της αρχαιότητας ήταν τα νησάκια της Λυγιάς Ηγουμενίτσας, τα οποία καλύφθηκαν αργότερα από τις προσχώσεις του Θύαμι ποταμού.
Γύρω στο 350 π.χ. χτίστηκαν οι πρώτες οχυρωμένες ακροπόλεις και τα χωριά άρχισαν να συνενώνονται σε πόλεις. Για μερικές δεκαετίες η Ελέα υπήρξε η πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας και έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών. Στη συνέχεια και μετά την κατάκτηση της Ν. Κεστρίνης από τους Θεσπρωτούς καθιερώθηκε ως πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας η Τιτάνη ή Γιτάνη (σημ. Γκούμανη) στο όριο της περιοχής μελέτης, με πληθυσμό περίπου 6.000 κατοίκων. Η Τορώνη επίσης (Κερκυραϊκή Περαία) είχε πληθυσμό 6.000 κατοίκους.
Στη συνέχεια την πρωτοβουλία στην Ήπειρο ανέλαβε ο βασιλικός οίκος των Μολοσσών και οι φυλές της νότιας Ηπείρου ενώθηκαν σε συμμαχία που ονομαζόταν Ηπειρωτική Συμμαχία ή "συμμαχία των Απειρωτάν". Οι δυνατότητες της συμμαχίας υλοποιήθηκαν από τον Πύρρο που βασίλευσε από το 297 μέχρι το 272 π.χ. και εισέβαλε στην Ιταλία.
Όταν το 168 π.χ. οι Μακεδόνες νικήθηκαν από τους Ρωμαίους, ο Ρωμαίος στρατηγός Αιμίλιος Παύλος επιστρέφοντας από την Πύδνα, για λόγους αντεκδίκησης λεηλάτησε και κατέστρεψε 70 πόλεις της Ηπείρου και πήρε 150.000 αιχμαλώτους ως δούλους (167 π.χ.). Οι περισσότερες από τις πόλεις που καταστράφηκαν ήταν των Μολοσσών και ορισμένες των Θεσπρωτών (Ελέα, Τιτάνη) και η Ήπειρος έκανε πολλούς αιώνες να αναλάβει από την καταστροφή αυτή. Όταν ο Στράβων επισκέφθηκε την Ήπειρο (β' μισό του 1ου π.χ. αιώνα) βρήκε τη χώρα "ως επί το πλείστον έρημον".
Η Pax Romana (Ρωμαϊκή ειρήνη) έγινε αισθητή στην Θεσπρωτία από τον 1ο μ.χ. αι. μέχρι την περίοδο της μεγάλης κρίσης των μέσων του 3ου. Ένας αρκετά εκτεταμένος οικισμός των πρώτων μετά χριστόν αιώνων, ο οποίος δημιουργήθηκε στο μυχό του κόλπου της Ηγουμενίτσας στην περιοχή του Λαδοχωρίου, φαίνεται ότι επέζησε και κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο (έως τον 6ο αι.).
Η έπαυλη του Λαδοχωρίου με τις ανάγλυφες μαρμάρινες ρωμαϊκούς σαρκοφάγους, και τα ιδιαίτερα σημαντικά ευρήματα του 3ου μ.χ.αι. από το νεκροταφείο στο οικόπεδο του Μουσείου, ήρθαν τα αποδείξουν ότι ο κόλπος της Ηγουμενίτσας, ο "έρημος λιμήν" του Θουκιδίδη, έπαιξε έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην ύστερη αρχαιότητα. Και γενικότερα η Θεσπρωτία αποτέλεσε το προγεφύρωμα της Ελλάδας προς την Ιταλία, και αντίστροφα. "Πρόκειται της Ελλάδος προς την Ιταλία" κατά τον Πολύβιο.
Βυζαντινοί χρόνοι - Τουρκοκρατία
Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους η Θεσπρωτία υπέφερε από τις βαρβαρικές επιδρομές των Γότθων, Βανδάλων, Αβάρων, Βουλγάρων και Σλάβων. Ορισμένοι από τους τελευταίους εγκαταστάθηκαν σε εδάφη της Θεσπρωτίας και αργότερα, είτε εκδιώχθηκαν, είτε αφομοιώθηκαν και εκχριστιανίσθηκαν. Μετά τη νίκη του Βασιλείου Β' Βουλγαροκτόνου (956-1025 μ.χ.) επί των Βουλγάρων και την εκδίωξή τους, στην Ήπειρο εγκαταστάθηκαν άποικοι από άλλα μέρη της αυτοκρατορίας με σκοπό την ενίσχυση του ελληνικού στοιχείου. Έτσι βρήκε πρόσφορο έδαφος στην Ήπειρο ο Μιχαήλ Άγγελος Κομνηνός και ίδρυσε το Δεσποτάτο της Ηπείρου μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους (1204). Τα παράλια της Θεσπρωτίας είχαν δοθεί στους Ενετούς και για ένα διάστημα ο Μιχαήλ Άγγελος αναγνώρισε την ψιλή κυριότητα τους σε αυτά. Σύντομα όμως τους εκδίωξε και κατέλαβε την Κέρκυρα. Την περίοδο του δεσποτάτου η βυζαντινή τέχνη τελειοποιήθηκε και κτίσθηκαν περίτεχνες εκκλησιές και μοναστήρια.
Το 1294 ο Δεσπότης της Ηπείρου Νικηφόρος (1271-1296) έδωσε τμήμα της Θεσπρωτίας (Βουθρωτό, Ηγουμενίτσα, Σύβοτα) ως προίκα στη θυγατέρα του Θαμάρ για το γάμο της με τον Πρίγκιπα Φίλιππο Ανδεγαυό του Τάραντα. Εκατό χρόνια αργότερα οι Ενετοί κατέλαβαν τα παράλια της Θεσπρωτίας δημιουργώντας βάσεις στη Σαγιάδα, το Φανάρι και την Πάργα. Από τότε και για πολλούς αιώνες τα παράκτια φρούρια της Θεσπρωτίας παρέμειναν τα προκεχωρημένα φυλάκια των Ενετών στην Ηπειρωτική Ελλάδα και δυτική πύλη της χώρας.
Στο στρατό του Δεσποτάτου υπηρετούσαν και Αλβανοί από τη Νότια Αλβανία, η οποία είχε περιέλθει στο Δεσποτάτο. Ορισμένοι από αυτούς άρχισαν να εγκαθίστανται στην Ήπειρο σε ανταμοιβή των υπηρεσιών τους και συνέτειναν στην διάδοση της αλβανικής γλώσσας σε ορισμένες περιοχές.
Η Θεσπρωτία, λόγω των ενετικών φρουρίων, αντιστάθηκε στους Τούρκους, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ήπειρο και γι' αυτό οδηγήθηκε κατά ένα μέρος στον βίαιο εξισλαμισμό. Και στη συνέχεια στον εξαλβανισμό λόγω της σημαντικής θέσης των Αλβανών στο σύστημα της Οθωμανικής κυριαρχίας. Από το 1452 οπότε εισέβαλε στη Θεσπρωτία ο Μεχμέτ Χατζή μπέης, έχουμε συνεχείς συγκρούσεις Τούρκων και Ενετών (μαζί με Κερκυραίους και Χειμαρριώτες) στα παράλια της Θεσπρωτίας. Σε μια από αυτές, το 1685, ο Μοροζίνι ανατίναξε το κάστρο της Ηγουμενίτσας, αφού προηγουμένως μετέφερε τα 12 κανόνια του στην Κέρκυρα. Το λιμάνι της Ηγουμενίτσας χρησιμοποιήθηκε κατά την Τουρκοκρατία –μετά πιθανότατα από εκβάθυνση της εισόδου του- ως αγκυροβόλιο του τουρκικού στόλου. Στα μέσα του 16ου αιώνα, ανυπότακτοι κάτοικοι της Θεσπρωτίας και της Χειμάρρας, βρήκαν καταφύγιο στα βουνά του Σουλίου, όπου ίδρυσαν το Τετραχώρι και ζούσαν ανεξάρτητοι.
Τα παράλια της Θεσπρωτίας και της Πρέβεζας κατεχόταν από τους Ενετούς μετά το 1718, μέχρι την κατάλυση της Ενετικής Δημοκρατίας το 1797, οπότε περιήλθαν στους Γάλλους. Το 1798 ο Αλή Πασάς, αφού νίκησε τους Γάλλους, κατέλαβε το Βουθρωτό, την Ηγουμενίτσα, την Πρέβεζα και τη Βόνιτσα. Αργότερα του δόθηκε και η Πάργα από τους Άγγλους.
Νεότερη ιστορία
Μέχρι την απελευθέρωση της Θεσπρωτίας (1913), η Ηγουμενίτσα ήταν ένα μικρό χωριό που στην απογραφή που έγινε εκείνη τη χρονιά, αριθμούσε 292 κατοίκους και έφερε το όνομα Γράβα. Υπήχθη στην Υποδιοίκηση "Φιλιατών και Γουμενίτσης" του νομού Ιωαννίνων. Μεγαλύτερα χωριά ήταν το Γραικοχώρι με 1.163 κατοίκους, η Σούβλαση (Αγ. Βλάσης) με 1.012 κατοίκους, το Καστρί με 978 κατοίκους (Πίνακας Α.2.1.1). Το κύριο λιμάνι της Θεσπρωτίας το οποίο εξυπηρετούσε και τα Γιάννενα ήταν η Σαγιάδα (844 κατοίκους). Ο πληθυσμός της περιοχής του σημερινού Δήμου Ηγουμενίτσας ανερχόταν σε 4.925 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 ανερχόταν σε 4.730 κατοίκους και η μείωση οφειλόταν στη φυγή ενός αριθμού Αλβανοτσάμηδων. Η Ηγουμενίτσα εμφανίζεται ως ξεχωριστή Κοινότητα με 649 κατοίκους και οικισμούς, την Ηγουμενίτσα (278 κατοίκους), την Γράβα (347 κατοίκους) και το Λιμάνι (24 κατοίκους). Στην απογραφή του 1928 η Κοινότητα Ηγουμενίτσας είχε 564 κατοίκους και ο σημερινός Δήμος 5.340 κατοίκους. Η περιοχή υπαγόταν στην Επαρχία Θυάμιδος με έδρα τις Φιλιάτες. Εκείνη την περίοδο ιδρύθηκε και η Κοινότητα Νέας Σελεύκειας (783 κατοίκους) από πρόσφυγες που ήλθαν από την Σελεύκεια της Μικράς Ασίας.
Στη συνέχεια χωρίσθηκε ο Νομός Θεσπρωτίας από το Νομό Ιωαννίνων (1936) και ορίσθηκε έδρα του η Ηγουμενίτσα η οποία προήχθη σε Δήμο, με 1.353 κατοίκους κατά την απογραφή του 1940.
Στην διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η περιοχή υπέφερε από τα στρατεύματα κατοχής τα οποία κατέστρεψαν εντελώς την Ηγουμενίτσα και συνεργάζονταν με ντόπιους Αλβανοτσάμηδες. Η εκδίωξη τους μετά την απελευθέρωση έφερε ανακατατάξεις και νέους πληθυσμούς από τα ορεινά της Θεσπρωτίας και άλλα μέρη της Ελλάδας, οι οποίοι πύκνωσαν τον πληθυσμό της Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός της το 1951 ανερχόταν σε 2.386 κατοίκους και του σημερινού Δήμου Ηγουμενίτσας σε 6.919 κατοίκους. Εκείνη την περίοδο κτίσθηκαν και οι λεγόμενες "πολυκατοικίες των δημοσίων υπαλλήλων", διόροφα και τριόροφα οικήματα, μερικά από τα οποία σώζονται ακόμα δίπλα στο λιμάνι των ακτοπλοϊκών για Κέρκυρα.
Στο επόμενο διάστημα η ανάπτυξη της Ηγουμενίτσας και του λιμανιού της ήταν συνεχής, ιδίως από τις αρχές της δεκαετίας του 60, οπότε εκβαθύνθηκε το λιμάνι και δημιουργήθηκε η πορθμιακή γραμμή Ηγουμενίτσας-Κέρκυρας και η ακτοπλοϊκή γραμμή (ferry-boat) Ιταλίας-Ηγουμενίτσας-Πάτρας. Ο πληθυσμός της διπλασιάστηκε μεταξύ 1951 και 1971, ενώ σήμερα έχει ενσωματώσει τους οικισμούς Λαδοχωρίου, Γραικοχωρίου, Αμπελιών και επεκτείνεται προς Ν. Σελεύκεια και Μαυρούδι. Αυτή η γρήγορη επέκταση και ανάπτυξη πρέπει να οργανωθεί και να εξορθολογισθεί ώστε να γίνει μια πόλη βιώσιμη, λειτουργική, φιλική προς τους κατοίκους της και σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον και να φέρει επάξια τον τίτλο της "δυτικής πύλης της χώρας".
Πολιτιστική κληρονομιά
Οι κυριότεροι αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία της περιοχής μελέτης είναι τα παρακάτω (Πίνακας Α.2.2.1 και Χάρτης Α.2.2-1).
Χερσόνησος Λυγιάς – Πύργος Ραγίου. Βόρεια του κόλπου της Ηγουμενίτσας, στις εκβολές του Καλαμά, βρίσκεται η χερσόνησος της Λυγιάς ή Λυγαριάς με τα τρία κάστρα της. Εχει ταυτισθεί με την Κερκυραϊκή Περαία ή Τορώνη, αποικία των Κερκυραίων κατά την κλασσική περίοδο. Ο περιτειχισμένος οικισμός είχε έκταση 580 στρ. και 6.000 κατοίκους. Τα τείχη καταστράφηκαν πιθανότατα το 167 π.χ. Την Κερκυραϊκή Περαία προστάτευε από την πλευρά της στεριάς το μικρό κάστρο του Πύργου Ραγίου σε λοφίσκο. Ο λόγος κατοικήθηκε ήδη από την προϊστορική περίοδο. Κατά τη μεταβυζαντική περίοδο κτίσθηκε εκεί πύργος. Στην ίδια περιοχή έχουν αποκαλυφθεί στην χερσόνησο Λυγιάς Ακρόπολη χρονολογούμενη από 5ο αιο. π.χ εως τους ελληνιστικούς χρόνους,, στη θέση Αστραβέτσι Ναόσχημο κτήριο ελληνιστικής εποχής, λαξευμένο στο βράχο, στη Θέση Λιουμπέτσι τετράγωνο ισοδομικό κτήριο ελληνιστικής εποχής και τέλος στη θέση Αγιονάζι τάφοι ελληνιστικής περιόδου.
Λαδοχώρι. Ρωμαϊκή έπαυλη με νεκρικό θάλαμο και ανάγλυφες σαρκοφάγους (2ος-3ος αι. μ.χ.). Επίσης αρκετά εκτεταμένος οικισμός των πρώτων μεταχριστιανικών αιώνων, ενώ η νεκρόπολη του ανευρέθη στην περιοχή του σταδίου Ηγουμενίτσας.
Ν. Σελεύκεια: Ρωμαϊκή αγροικία στην θέση "Τρουμπέ".
Μακρυχώρα: Ερείπια οικισμού ελληνιστικής εποχής και τάφοι στις δυτικές πλαγιές Μάλι Κλάδι.]
Πρασούδι: Στο νησάκι Πρασούδι υπάρχουν ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής.
Ηγουμενίτσα: Βυζαντινό και μετέπειτα ενετικό κάστρο στο λόφο ανατολικά της Νομαρχίας.
Γραικοχώρι: Ανεμόμυλος ιδιοκτησία πρώην Κοινότητας Γραικοχωρίου
Αγιονήσι: Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής.
Αγιος Βλάσιος: Μονή Ταξιαρχών Σούβλιασης (1637): Λόγω των καταστροφών του πολέμου και της γρήγορης ανοικοδόμησης της περιοχής, ελάχιστα παραδοσιακά κτίρια διασώζονται, κυρίως σε απομονωμένους οικισμούς όπως η Κρυόβρυση ή μισοερειπωμένα, όπως στο παλιό Λαδοχώρι.
Στην πόλη της Ηγουμενίτσας διατηρούνται η έπαυλη Πιτούλη (1933) με ιταλικού τύπου αρχιτεκτονική και ορισμένα νεότερα (Διοικητήριο, παλιό Δασαρχείο στο δασύλιο, ορισμένες διάσπαρτες μονοκατοικίες). Αξιόλογα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα είναι τα έργα του Αρη Κωνσταντινίδη (Ξενία, σήμερα ΤΕΙ και κτίριο Τελωνείου). Σύμφωνα με μια παλαιότερη μελέτη του Υπουργείου Εσωτερικών της περιόδου 1972-1977, η οποία είχε καταγράψει τους αξιόλογους οικισμούς όλης της χώρας, έχουν αξιολογηθεί ως αξιόλογοι οικισμοί το Καστρί και ο Άγιος Βλάσιος με βαθμό απαιτούμενης προστασίας ΒΠ3 (περιορισμένη προστασία).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)